|
 Meğer ben ne büyük bir ırkçıymışım? Ruhumun derinliklerine "Arap düşmanlığı" işlemiş de benim haberim yokmuş. Allah'tan 9 yaşlarındayken karşıma bir Arap çıkmamış, yoksa katil olurmuşum...
Hiç unutmam, çocukken oturduğumuz mahallede siyah renkli çok güzel tüylü bir sokak köpeği yavrusu vardı. Mahallenin bütün çocukları ben de dahil, "Arap, Arap" diye çağırırdık yavru köpeği. O da sesimizi duyar duymaz, kuyruğunu sallaya sallaya saklandığı yerden çıkar, bizimle koşturur oyun oynardı. Annemden gizli mutfaktan aşırdığım yemekleri "Arap"a götürürdüm. Sadece ben değil, mahalledeki bütün çocuklar evden yiyecek taşırdı. Gel zaman git zaman "Arap" büyüdü, artık bizimle eskisi gibi oyun oynamıyordu. Sonra birgün ortadan kayboldu. Günlerce "Arap"ı aradık, bakmadığımız yer kalmadı. Aylar sonra başka mahallenin çocuklarından "Arap"ı gördükleri haberini aldık. Koştuk hemen... Bir de ne görelim, meğer "Arap" anne olmuş. Kendisi gibi simsiyah dört tane yavrusunu keyifle emziriyordu. Bizi görünce çok mutlu oldu. O günden sonra mahallenin bütün çocukları evlerinden beş kişilik yemek aşırmaya başlamıştı. Başbakan Recep Tayyip Erdoğan, grup toplantısında nutuk atarken o günler geldi aklıma. Biran için faşist, ırkçı ve hatta Arap düşmanı olduğumu öğrendim. Sadece ben değil, bizim mahalledeki bütün çocuklar meğerse Arap düşmanıymış. Büyük düşünür, filozof, sosyolog, fikir adamı, stratejist, ileri görüşlü, ekonomist, lider, ayrımcılığın tek karşıtı, kendi gibi düşünmeyenleri sevgi yumağı ile saran, hoşgörü abidesi, yüce Türk büyüğü Başbakan Recep Tayyip Erdoğan yanılacak değil ya... O yüzden "Arap" düşmanı olduğuma karar verdim. İliklerime kadar işlemiş bu ilkel duyguyu ortaya çıkardığı ve beni doğru yola sevkettiği için Başbakan Erdoğan'a ne kadar teşekkür etsem azdır. Bugüne kadar karşıma bir "Arap"ın çıkmaması da büyük şans. Yoksa katil olmam içten bile değilmiş. Teşekkürler Erdoğan, teşekkürler sevgi insanı...
|
